Else blogt

Joehoe! Ik ben geslaagd!!!

201606 GeslaagdNa vijf jaar studie dieptepsychologie mag ik mij dan toch echt Analytisch Therapeut noemen!
Een soortgelijk berichtje heb ik naar heel veel mensen gestuurd. Nooit eerder heb ik een dergelijk prachtig gevoel gehad als ik weer eens een diploma of akte had gehaald. Natuurlijk was ik met die andere diploma’s ook blij, maar kennelijk mocht het nog niet helemaal van mijzelf. Nu wel! Ik mag blij zijn, ik mag dat laten zien, ik mag dat rondbazuinen aan iedereen die dat horen wil. En wie het niet horen wil? Die heeft pech. Wat is er nu gebeurd ín mijzelf dat het er nu wél mag zijn? Tja, dat is een heel lang verhaal, maar in de kern komt het er op neer, dat ik werkelijk tevreden ben met mijzelf. Tevreden, als in vrede hebben met, niet in de zin van “het is wel goed zo”, maar dat alle delen in mij mogen zijn zoals ze zijn. Ook als het even niet zo lekker gaat, of als ik bang ben, verdriet heb, of boos ben of wat ook. Dat mag ook allemaal met mij mee. Dat vrede hebbende met mijzelf geeft mij ruimte om dan ook blij te zijn, euforisch, te lachen en te spelen. Dat waren lange tijd delen in mijzelf die ik eigenlijk niet zo goed toe durfde te laten.
 
Ik ben nu Analytisch Therapeut, maar wat is dat eigenlijk? Therapie betekent eigenlijk zoiets als “erbij zijn”. Dat klinkt gemakkelijk, maar dat is het niet. Een Analytisch Therapeut is er om de ander zicht te laten krijgen op zijn of haar wordingsproces en daar vrede mee te hebben. Er komt zicht op dat wat allemaal in je aanwezig is en je kunt ontdekken dat er delen zijn die ondergeschoven zijn, verstopt misschien, omdat het te heftig was om naar te kijken, of iets anders heel veel aandacht vroeg. Als je dat helder krijgt, is er zicht op je eigen grote geheel, dat er meer is dan je tot nu toe had gedacht. Je gaat ontdekken dat wat er op je af komt, de buitenwereld, direct te maken heeft met dat wat er binnen in jou speelt. Zo komt de buitenwereld en de binnenwereld samen. Je gaat jezelf onderdeel van een heel groot geheel voelen, waar je iets in betekent. En dat proces is altijd gaande. Dat houdt nooit op. Het leven, je eigen leven mogen en kunnen ervaren als één grote ontdekkingstocht! Dat proces onderga ik zelf ook. Ik ben dus niet degene die het allemaal voor jou kant-en-klaar op een briefje heb. Als je met mij in gesprek gaat, wordt het díe ontdekkingstocht en ik neem mijzelf daarin volledig mee. Ik ben erbij. Dat wat verstopt was, in de schaduw stond of verdrongen was, mag helder worden, om zo evenwichtiger door het leven te kunnen gaan. Elke ontmoeting in een therapeutische setting is uniek en dat vind ik zo mooi van dit prachtige vak.