horenzienzwijgenEr zijn van die "dingen" die je maar niet weg kunt doen. Waar je geen afstand van kan nemen.
Dit beeldje is zo'n ding. Het kan  makkelijk op een kastje of een plankje staan. Het staat al jaren in mijn huis, dan weer eens hier, dan weer eens daar. Zo nu en dan denk ik: "Wordt het niet eens tijd om het weg te doen?" Maar elke keer vindt het toch weer zijn plek. Iets in mij wil het maar niet loslaten.

 
Dit beeldje heb ik lang geleden gekregen van een kind en zijn moeder, als herinnering en dank voor goede zorgen in de tijd dat ik werkte op een school.
Ik mocht de jongen een tijdje begeleiden en heb hem dus vast een hoop geleerd. Maar meer nog heeft hij mij veel geleerd. Hij leerde mij hem te zien hoe hij werkelijk is.
Niet hoe hij zou moeten zijn, naar de verwachting van de maatschappij. Hij leerde me om te kijken naar wat er allemaal mogelijk is en om door te gaan ook al zat alles hem tegen. Zo klein als hij was.

Het beeldje staat symbool voor een waardevolle herinnering en daarom heeft het zijn plek in huis.