Het hebben van problemen kan ervaren worden als een enorme opgave. Ben je iemand die doorpakt en het meteen opgelost wil hebben? Of ben je iemand die er eerst rustig over nadenkt en een weloverwogen oplossing zoekt? Of laat je het probleem bestaan en hoop je dat iemand anders het voor je doet?

Hoe ga jij hiermee om? 
Het onderzoeken van dit stuk in jezelf kan je een schat aan zelfkennis opleveren. Je zou tot de ontdekking kunnen komen dat het probleem op zich niet de reden is, maar de manier waarop je ermee omgaat. Die manier zegt iets over jou. Over hoe je in het leven staat, waar je steeds tegenaan loopt en wat je dan als een probleem ziet. Wat voor de één een  obstakel is, wordt door een ander niet eens opgemerkt.

Lang geleden hoorde ik voor het eerst de tegeltjeswijsheid:
Er zijn geen problemen, er zijn mensen. Nu is dit wellicht iets te kort door de bocht, toch zit er achter de zin een kern die mij doet beseffen dat wij het zelf zijn die de problemen veroorzaken.

 
Problemen kunnen een wegwijzer zijn.
Vaak is een probleem beladen, waarmee ik bedoel dat er een innerlijke, persoonlijke lading ligt. Iets waar je niet goed raad mee weet, waardoor  het je verward en niet weet wat te doen. Je hebt geen idee waarom het probleem zich bij jou aandient. 
Een innerlijk speurtocht kan helpen om zicht te krijgen op die lading. Als denken, voelen, en doen samen komen, zijn we ons bewust geworden van wat ons beweegt en raakt.
Problemen nemen af, omdat het verkregen inzicht helderheid verschaft. Je weet wat te doen.